सीमोल्लंघन

आजचा दिवस सीमोल्लंघनाचा
दिसे मार्ग धूसर सीमारेषांचा

उल्लंघण्या साठी नुरलीय सीमा
उगाचचना आटा पिटा अशांचा ?

ज्याने त्याने ना बळकावली क्षेत्रे
प्याला आपल्याला भरून विषाचा

विसरला झाडांत लपवलेली ?
तळपवा त्यां, शोध घ्या या चोरांचा

देता लाथाडून, घेता हाती शस्त्रे
सार्थ होई दिन सीमोल्लंघनाचा ॥

सुरेश पेठे
विजयादशमी शके १९३२



काव्यांजली वर प्रकाशित ही त्याची लिंक

http://www.orkut.co.in/Main#CommMsgs?cmm=41419010&tid=5528886850144439640

गंमत जंमत !

कोणी म्हणतंय दादा मजला
कोणी बनवतंय मज बाबा
नात्यांची वीण संपेचना कधी
बनवित काका अन आजोबा !
.
विश्वाची ह्या असली नातीगोती
जमविली जाती मानव जाती !
एव्हढीच ओळख ह्या नात्यांची
जगता जगताच चिकटती !
.
पल्याड होता जरासे थोडेसे
ती विसरती पाहता पाहता
दोन क्षण घालवू आनंदाने
फिरून मूळ पदावर येता !!
.
हरकून जाऊया नात्यांतच
दोन दिसांची इथली गंमत
आयुष्याच्या ह्या अखेरीस तरी
सुखे वाढवू त्यातच जंमत !
.
.
.
सुरेश पेठे
२९एप्रिल०९

सदरहू कविता मागेच काव्यांजली ह्या ऑर्कूट च्या कम्युनिटी वरून प्रकाशित झाली होती पण ती माझ्या ब्लॉग वर टाकायची राहिली. ही तेथली लींक,

http://www.orkut.co.in/Main#CommMsgs?cmm=41419010&tid=5329917606779424088&kw=%E0%A4%97%E0%A4%82%E0%A4%AE%E0%A4%A4+%E0%A4%9C%E0%A4%82%E0%A4%AE%E0%A4%A4

शाप

शाप
वाहिलेली शब्द फुले
यातना ज्या पाहिलेल्या
जखमांची भळभळ
संवेदना जपलेल्या !

ज्योतीला लागता ज्योत
फिटे अंधाराचे जाळे
वारा आगीला लागता
सर्वस्वच ना, ती जाळे !

जिवंत आहे ? मेलेला ?
आगीतही लोळलेला
मरणाच्या दारातही
धर्मच नाही कळला !!

सुरेश पेठे
२८.११.०९

निसटलेले क्षण

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

येती अवचित कश्यास माहीत ?

जाता येता मन करती विषण्ण !

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

आठवणींचे जमती कण कण

लढविले गेले रण आणि रण

थेंबां सारखे पडती टपकन

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

जडावले मन मन, मण मण !

ठरविले आता नको आठवण

झुरळावाणी टाकूया झटकून ?

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

मनासारखे येती कधी जुळून ?

मनास जातील सारे वगळून

मनोमनी राहीलना उलझन !

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

सुरेश पेठे

२० ०८ २००९

हायसे करावे ? ( गझल )

तुला वाटते मी तसे करावे ?

मला वाटते मी असे करावे !

असे का मला मालवून घ्यावे ?

असे काय माझे हंसे करावे ?

खुलासा मला ही दिला न कोणी

कि माझ्या सवे मी कसे करावे ?

असा का न ठोसा लगावु त्याला

कि ठोकून त्याचे ठसे करावे ?

मला वाटलेही तरी असे कां?

अता मीच का हायसे करावे ?

सुरेश पेठे

२५ जून ०९

तूं तरीही ! ( गझल )

ओळीखले ?नव्हते, बालीश तूं तरीही
आलो नजीक तेव्हा गेलीस तूं तरीहि
.
जाशील तूं कधीही, चिंतेत रात गेली
ना एकरूप झालो, होतीस तूं तरीही
.
सांगून जावयाचे होतेस तूं मलाही
काहीच का नसे म्हणालीस तूं तरीही
.
आळीव राग मी रे ऐकावयास येतो
ऐकू न ये असे ? गाईलीस तूं तरीही
.
माझ्या मनात राही कांटा सले मलाही
चालेलना मनी राहीलीस तूं तरीही
.


सुरेश पेठे
८जून०९
[ ह्यातील दुसरा शेर श्री अरविंदजीं नी दिलेला आहे. त्याला गुंफून ही गझल लिहीली आहे. ]

डोकावणार आहे ! ( गझल )

वेगा सवे मनाच्या मी धावणार आहे
जाते कुठे कुठे ते मी पाहणार आहे

वेगात धावलो मी पाडाल का मलाही ?
काही मला तरीही ना लागणार आहे

लागावया मलाही, घालाल पाय मध्ये
पायात दोन ही बेड्या ठोकणार आहे

मार्गात धावणाऱ्या श्वानास काय पाहू
श्वानास त्या सर्वथा मी चावणार आहे ?

पाहू जरी कुठे, काही दीसणार नाही
माझ्यामनी मनाच्या डोकावणार आहे

सुरेश पेठे
५ जुन ०९

( वरील मतला , गजल परिचयाच्या दिवशी दिला होता पण गझल आज पुरी होतेय असे वाटते श्री भूषणजी व श्री अजय जींनी मान्य केली तर !)