सुरेश पेठे _ कविता

एकमेव निर्धार !

2011-08-17T03:03:00.000-07:00

तुझे हे, अजब नव्हे सरकार ?
मनमोहना, असाच का रे, अधांतरी दरबार ॥ धृ ॥

सवे घेउनि भ्रष्टाचारी, कधीच ना त्यां आवरी !
भोळी भाबडी जनता इथली तरी करि जयकार ॥ १ ॥

कसाब आहे इथे जांवई, रोजच मिळे त्यास मलाई
भुकी माणसे बघती तुजकडे मिळेल का आधार ॥ २ ॥

भ्रष्ट भ्रष्ट जे जे असती, पंक्तीला ते तुझ्याच बसती
एक सूरही ’ विरोधात ’ त्या खपवून नाही घेणार ॥ ३ ॥

म्हणे आपुले लोकशाहीचे, सरकार इथे आहे जनतेचे
भ्रष्टाचाराचे रूप नव नवे, दाखवीशीस दशावतार ॥ ४ ॥

जनता इथली मोताद अन्नास, हात लाविशी तरी अण्णास
पापाचे गड्या भरले घडे, आता शीघ्र हो पायउतार ॥ ५ ॥

असलास कितीही निगरगट्ट , पेटली जनता करी हट्ट
मारीत रट्टा, पुरता गाडू , केलाय एकमेव निर्धार ॥ ६ ॥

सुरेश पेठे
१७ ऑगस्ट २०११

न्या येथून !

2011-08-10T18:24:00.000-07:00

तुज दशदिशा
उरे मज काय ?
रे चरण द्वय
देवा तुझे

केलास उशीर
जरी आजवरी
तृप्त झालॊ हरी
तुझ्या ठायी !

तुझ्याच कृपेने
पोचे इथवर
ही माझी स्थावर
मालमत्ता !

भेटूनि पावलो
हे जगदिश्वरा
आता करा त्वरा
न्या येथून !

सुरेश पेठे
११ ऑगस्ट २०११

रक्तांचे सडे

2011-07-13T11:20:00.001-07:00

पुन्हा ते रक्तांचे सडे
कुणा घालावे साकडे ?

भेकड ?आम्ही भेकड
तरी घेऊ त्यांची कड !

ऐकवाच बोल खडे
सज्ज रहा,चारा खडे

सुरू नेहमीची रड
का सांभाळावे जोखड ?

सुरेश पेठे
१३ जुलै २०११

चित्ती बहू समाधान !

2011-07-12T03:18:00.000-07:00

मज पाहिजे ते मजला मिळाले
त्या सावळ्याचे दर्शन आज झाले ॥

पंढरीस जरी नव्हतो मी गेलो
मज बोलला, तुज भेटीला आलो ॥

कितिक दिसाची आंस मनी होती
सवे मांदियाळि, अन्‌ जनी होती ॥

फेडिले पारणे, तृप्त झाले मन
दिवाळीच जणू तुझे आगमन ॥

तुझ्या भेटीने माझा ना उरलो
संतोषलो परिक्षेत उतरलो ॥

चित्ती बहू समाधान समाधान
तुझ्या समवेत पावो अंतर्धान ॥

सुरेश पेठे
११ जुलै ११

व्यक्त होण्यासाठी !

2011-07-04T22:23:00.000-07:00

भ्रम असतो काहीसा, लेखणी लिही कविता
ही तर दैवी देणगी , व्यक्त तुला होण्यासाठी ॥

भ्रम असतो असाही , ’मी’लिहीतो कवितेला
काही जरी केले नाही, चेहरा बोले ’त्या ’ साठी ॥

प्रत्येकाच्या असतील , नव नव्या कल्पना
तूज साठी एक त्यात, नसे कोणी मारी माथी ॥

तुझा तू शोधी रे मार्ग , अवघड असेलही
वाटणार नाही मग, आलाय ’ लादण्या ’ साठी ॥

आणि जरी थांबलास , नको त्रास नको श्वास
बघू नको मागे वाट , कोणी न, पहाण्यासाठी ॥

व्यक्त होणे तुझ्या साठी, फक्त पुन्हा तुझ्यासाठी
तसदि घेता कशाला , आला आहे जाण्या साठी ॥

सुरेश पेठे
५ जुलै २०११

त्राण !

2011-06-16T10:21:00.000-07:00

बरसत राही घन
आठवांना फुटे पानं
अचंबित झाले मन
पण घेतलीय आण ॥

काय पाहू काय ऐकू
टवकारले गं कान
काहूर आठवणींचा
नाही उरले गं भान ॥

चिंब चिंब चोहिकडे
भिजले सारे आंगण
मज पडले साकडे
नाही साहवे हा ताण ॥

झड झड संपेचना
कसे आवरू रे मन ?
कुठे थांबलासी कान्हा
अंगी उरला ना त्राण ॥

सुरेश पेठे
१६ जून २०११

सीमोल्लंघन

2010-10-21T01:22:00.000-07:00

आजचा दिवस सीमोल्लंघनाचा
दिसे मार्ग धूसर सीमारेषांचा

उल्लंघण्या साठी नुरलीय सीमा
उगाचचना आटा पिटा अशांचा ?

ज्याने त्याने ना बळकावली क्षेत्रे
प्याला आपल्याला भरून विषाचा

विसरला झाडांत लपवलेली ?
तळपवा त्यां, शोध घ्या या चोरांचा

देता लाथाडून, घेता हाती शस्त्रे
सार्थ होई दिन सीमोल्लंघनाचा ॥

सुरेश पेठे
विजयादशमी शके १९३२

काव्यांजली वर प्रकाशित ही त्याची लिंक

http://www.orkut.co.in/Main#CommMsgs?cmm=41419010&tid=5528886850144439640

गंमत जंमत !

2010-07-25T06:01:00.000-07:00

कोणी म्हणतंय दादा मजला
कोणी बनवतंय मज बाबा
नात्यांची वीण संपेचना कधी
बनवित काका अन आजोबा !
.
विश्वाची ह्या असली नातीगोती
जमविली जाती मानव जाती !
एव्हढीच ओळख ह्या नात्यांची
जगता जगताच चिकटती !
.
पल्याड होता जरासे थोडेसे
ती विसरती पाहता पाहता
दोन क्षण घालवू आनंदाने
फिरून मूळ पदावर येता !!
.
हरकून जाऊया नात्यांतच
दोन दिसांची इथली गंमत
आयुष्याच्या ह्या अखेरीस तरी
सुखे वाढवू त्यातच जंमत !
.
.
.
सुरेश पेठे
२९एप्रिल०९

सदरहू कविता मागेच काव्यांजली ह्या ऑर्कूट च्या कम्युनिटी वरून प्रकाशित झाली होती पण ती माझ्या ब्लॉग वर टाकायची राहिली. ही तेथली लींक,

http://www.orkut.co.in/Main#CommMsgs?cmm=41419010&tid=5329917606779424088&kw=%E0%A4%97%E0%A4%82%E0%A4%AE%E0%A4%A4+%E0%A4%9C%E0%A4%82%E0%A4%AE%E0%A4%A4

शाप

2009-11-27T20:34:00.000-08:00

शाप
वाहिलेली शब्द फुले
यातना ज्या पाहिलेल्या
जखमांची भळभळ
संवेदना जपलेल्या !

ज्योतीला लागता ज्योत
फिटे अंधाराचे जाळे
वारा आगीला लागता
सर्वस्वच ना, ती जाळे !

जिवंत आहे ? मेलेला ?
आगीतही लोळलेला
मरणाच्या दारातही
धर्मच नाही कळला !!

सुरेश पेठे
२८.११.०९

निसटलेले क्षण

2009-08-19T18:48:00.000-07:00

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

येती अवचित कश्यास माहीत ?

जाता येता मन करती विषण्ण !

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

आठवणींचे जमती कण कण

लढविले गेले रण आणि रण

थेंबां सारखे पडती टपकन

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

जडावले मन मन, मण मण !

ठरविले आता नको आठवण

झुरळावाणी टाकूया झटकून ?

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

मनासारखे येती कधी जुळून ?

मनास जातील सारे वगळून

मनोमनी राहीलना उलझन !

निसटून गेलेले ते क्षण क्षण

सुरेश पेठे

२० ०८ २००९

हायसे करावे ? ( गझल )

2009-06-24T23:50:00.000-07:00

तुला वाटते मी तसे करावे ?

मला वाटते मी असे करावे !

असे का मला मालवून घ्यावे ?

असे काय माझे हंसे करावे ?

खुलासा मला ही दिला न कोणी

कि माझ्या सवे मी कसे करावे ?

असा का न ठोसा लगावु त्याला

कि ठोकून त्याचे ठसे करावे ?

मला वाटलेही तरी असे कां?

अता मीच का हायसे करावे ?

सुरेश पेठे

२५ जून ०९

तूं तरीही ! ( गझल )

2009-06-08T11:17:00.000-07:00

ओळीखले ?नव्हते, बालीश तूं तरीही
आलो नजीक तेव्हा गेलीस तूं तरीहि
.
जाशील तूं कधीही, चिंतेत रात गेली
ना एकरूप झालो, होतीस तूं तरीही
.
सांगून जावयाचे होतेस तूं मलाही
काहीच का नसे म्हणालीस तूं तरीही
.
आळीव राग मी रे ऐकावयास येतो
ऐकू न ये असे ? गाईलीस तूं तरीही
.
माझ्या मनात राही कांटा सले मलाही
चालेलना मनी राहीलीस तूं तरीही
.

सुरेश पेठे
८जून०९
[ ह्यातील दुसरा शेर श्री अरविंदजीं नी दिलेला आहे. त्याला गुंफून ही गझल लिहीली आहे. ]

डोकावणार आहे ! ( गझल )

2009-06-05T07:48:00.000-07:00

वेगा सवे मनाच्या मी धावणार आहे
जाते कुठे कुठे ते मी पाहणार आहे

वेगात धावलो मी पाडाल का मलाही ?
काही मला तरीही ना लागणार आहे

लागावया मलाही, घालाल पाय मध्ये
पायात दोन ही बेड्या ठोकणार आहे

मार्गात धावणाऱ्या श्वानास काय पाहू
श्वानास त्या सर्वथा मी चावणार आहे ?

पाहू जरी कुठे, काही दीसणार नाही
माझ्यामनी मनाच्या डोकावणार आहे

सुरेश पेठे
५ जुन ०९

( वरील मतला , गजल परिचयाच्या दिवशी दिला होता पण गझल आज पुरी होतेय असे वाटते श्री भूषणजी व श्री अजय जींनी मान्य केली तर !)

गोविंद गोपाल !

2009-05-28T03:58:00.001-07:00

होतो गर्भात, पहूडलेला माझा मी अति शांत

सुखावलेली ती माय चुळबुळीने माझ्या आंत

बाहेर आलो या जगी, तुमच्यात मी रहायला

पण ? काय ही गडबड मिळतेय ऐकायला ?

अरे देवा, कशाला तूं , मजला इथेच धाडले

आईविना करू काय आधीच का नाही गाडले ?

माते तूं गेलीस, सोडूनि मला घालूनि जन्माला

कसे साहू आता कां न तत्क्षणी मज उन्माळला

ऐकू येतेय कुजबुज, कोण मला सांभाळील

हाय दैवा, क्रूर अशी थट्टा कां रे आरंभलीय ?

हा गोंधळ चालला असता अवतरली माय

लेकरूं स्वत:चेच समजून उचलले काय ?

क्षणात घेई मांडीवर पहूडलो पदरांत

जणु काय मजला पुन्ह:श्च घेतले उदरांत !

भूक माझी कळली तिला, ऐकून माझा आकांत

स्तनाशी कवटाळून घेताच झालो की मी शांत !

हळूंच मी पाहतोय मातेचे ते सुंदर मुख

शेजारीच शांत निजविलेला माझा बंधू एक

अल्पस्वल्प बुध्दीला माझ्या, काही कळलंच नाही

सुखावलेली माय, आम्हा दोघात काय ते पाही ?

सुखावले इतरे जन, शांत झाला कोलाहल

आम्हांकडे पहात माय म्हणे, गोविंद गोपाल !!

सुरेश पेठे

२८ मे ०९

पोरका ?

2009-05-27T08:26:00.000-07:00

मी अबोल जरी, जन तरी बोल बोली

म्हणती ’रूपाचा तोरा’ मिरवित चाली

दुर्लक्षित करते, कोणीही बोलो काही

मी माझ्यात मजला फिकीर त्यांची नाही !

कां लागू तोंडी, दुतोंडी, काय मज कमी ?

माझं बाळ जवळी, हीच मजला हमी

मी माझ्या बाळात मजला न पर्वा काही

गोड गं छकुला त्यातंच रमून जाई !

******************************

काय ?गलका बाहेर होतो कोलाहल

म्हणे माय गेली, लेकरू मागे राहीलं

चर्र झाले हृदयी , ऐकोनी टाहो त्याचा

क्षणात गेले ,उचलोनी आणीले त्याला

रूप त्याचे काळे वा गोरे मज ना ठावे

छाती घेतला गोळा, हृदयी मनोभावे

माझा जसा, हाहि तसाच ना बाळ मज

आईविना पोरका कोण म्हणेल आज ?

मीहि ओली बाळंतीण फुटलेला पान्हा

आई जिवंत त्यांची ओटीत दोन कान्हा !

सुरेश पेठे

२७ मे ०९

हकालपट्टी

2009-05-25T06:43:00.000-07:00

मी सांगीतले म्हणतो ?
कळली रे लुच्चेगिरी
टाहो फोडीत येईन
हांकलेस मला जरी !
.
विरहाग्नीच्या ज्वालात
म्हणून का जाळतोस ?
कवटाळून घेतले
आता मला टाळतोस !
.
म्हटले होते ना तुला
एकदा संपव मला
एकदाच मिटव रे
अधांतरी का टांगला ?
.
पुन्हा तुला विनवतो
विचार नको बदलू
उघड दार, आत घे
मजला नको रे टाळू !
.
सहन नाही होणार
असली हकालपट्टी
पुन्हा यायला लागेल
कराया खरड पट्टी !
.
.
सुरेश पेठे
२४मे०९

HE.... is my GOD .चा.भावानुवाद

2009-04-30T02:24:00.000-07:00

HE.... is my GOD
Dear Readers, This is my first ever effort to penn down something in english on my own.. and that too about Almighty GOD... Hope you all will like this effort.. and I know there will be lot of mistakes so please forgive me..cos its a very first effort...
=============================================================
HE.... is my GOD

HE is watchning me
up there from the clouds.....
HE is testing me
with his toughest exams....
HE.... is my GOD .....I feel his presence around

HE has chosen me
among all the People....
HE has faith in me
that makes me Special...
HE.... is my GOD .....I feel his presence around

HE gives me strength
when nothing goes right
HE makes me smile
and the darkness also shines
HE.... is my GOD .....I feel his presence around

HE is with me all the time
Give me pain and give me sorrows
I promise you will not let you down
HE.... is my GOD .....I feel his presence around

...........Bharati Sarmalkar (28-04-2009)

**** **** **** **** **** **** **** ****
HE.... is my GOD ..भावानुवाद
भारती, सरमळकर च्या "HE.... is my GOD " ह्या वरील कवितेचा
मला उमगला तो भावानुवाद खाली दिला आहे.

माझा तो परमेश्वर !
. . . . माझ्या भंवती वावर !
.
निरखतोय मजला
मेघात तो दडलेला
पारखतोय मजला,
खडतर परिक्षेत
माझा तो परमेश्वर !
. . . . माझ्या भंवती वावर !
.
निवडलं त्याने मला
डावले सर्व जनां ला
विश्वासाने संपादले,
विशेषत्वाने मजला !
माझा तो परमेश्वर !
. . . . माझ्या भंवती वावर !
.
चमकतं अंधारात
दाखवतोय हास्यात,
माझ्यातली ती ताकद
नसूनही असलेली
तो माझा परमेश्वर !
. . . . भंवती वावरतोय !
.
वास्तव्य़ त्याचं माझ्यात
मी जरी असे दु:खात
कुठल्याही प्रसंगात
निराश कसा करील ?
तो माझा परमेश्वर !
. . . . भंवती वावरतोय !
.
.

सुरेश पेठे
२८एप्रिल०९

कवितांचे गाव विस्तारते !

2009-04-30T02:22:00.000-07:00

अभिनंदनांची ह्या आवृत्ती
आता कसली घेता निवृत्ती
.

डुंबलेले राहो इथे सदा
करूया नवनवीन ’अदा’
.
दखल घेता सफल होते
कवितांचे गाव विस्तारते !
.
हूल नव्हे ही चाहूल आहे
साथीला नित्य राहूल आहे !!
.
.
सुरेश पेठे
३०एप्रिल०९

कसे सांवरू

2009-04-26T02:42:00.000-07:00

कसे सांवरू

भल्या पहाटे मला सोडून कुठे तूं गेलीस ?
ढगां मागे लपते, मला दिसत कां नाहीस ?
लहान आहेस कां तूं, ढगां मागे लपायला ?
आमच्यात येना कधी, लपंडाव खेळायला !

म्हणतात " तुला आता नवी आई आणणार "
तूच सांग ना आई मजसी, तूं कधी येणार ?
बाबाला विचारले तर उत्तर देत नाही
तूच सांग ना आई त्याला, मला माहीत नाही

नेहेमी मला सोडून, कुठे कुठे जायचीस
दिले जाऊ नसते , सांगून गेली असतीस ?
बाबा म्हणतो रोज रोज तेच नको विचारू
तूच सांग ना आई कसे मी मजला सांवरू ?

सुरेश पेठे
२६एप्रिल०९

दृढावलेली नाती ?

2009-04-08T18:24:00.000-07:00

दृढावलेली नाती ?
.
.
कधी कधी वाटतं, दृढावतात कधी नाती
कल्पना नसते कधी, असतात का तरी ती ?

पाखरा सारखी ती टपकतात अंगणात
वसतीला रहातात वळचणीला मनात

किलबिल नित्याची त्यांची सोबतीला हवीच
नात्यांची गुंफण वाढवलेली चालायचीच

इंद्र्धनुष्यांची रेलचेल मन मोहरते
खेळ नाना बघताना मन हरवून जाते

वाटे नाते घट्ट झाले, लागे त्याला घर घर
कशाला हवी नाती, लावून जाती हूर हूर ?

एके दिवशी होतो सन्नाटा, किलबिल गुल
घरटे जाई कोलमडून मनही मलुल !

पाखरावाणीच आलेली जेथल्या तेथे गेली
दृढावता दृढावता आली तशीच संपली !
सुरेश पेठे
०९एप्रिल०९

नेत्र दातेहो ss !

2009-04-07T06:15:00.000-07:00

आपल्या जवळ आहेत,
जीवंत दोन मोती
जाळून त्यांची राख
करू नका न माती

जपलेला ठेवा हा
कां न दान देती ?
आम्हास हव्यात ना
त्या दिव्य ज्ञान ज्योती !!

सुरेश पेठे
२३मार्च०९

माझ्या प्रदर्शना निमीत्त मनोगत

2009-03-25T18:02:00.000-07:00

(मी आणि माझे सहकारी असे आठ जण बालगंधर्व कलादालन , पुणे येथे आज, २६ मार्च २००९ , गुरूवार रोजी संध्याकाळी ५ वाजून ३० मिनीटाने आमच्या चित्रांच्या प्रदर्शनाचे उदघाटन प्रसिध्द चित्रकार व संस्कारभारतीचे राष्ट्रीय मंत्री श्रीयुत रवि देव ह्यांच्या शुभहस्ते करीत आहोत.
तेथे मी माझ्या चित्रांना मांडतोय, तस्सेच हे मनोगत ही तुम्हा पुढे मांडतोय ! )

माझ्या प्रदर्शना निमीत्त मनोगत

माझ्या मनी मनोगत, तुम्हा पुढे मांडतोय
दिन उगवला आज, तेच तुम्हा सांगतोय

सप्तरंगांची चाहूल , होती मनी बालपणी
मिळे त्यास अपसूक , माती आणि खतपाणी

पण कधी वाळवंट , कधी दिसे मृगजळ
कधी हाती करवंटी. कधी भरेना ओंजळ

दिन गेले वर्षे गेली, कुठलं फुलपांखरू ?
सुरवंट तस्सा राही , पाहू सारेच विसरू

पण नाही न्याय आहे,’ देवा’ पाशी वाव आहे !
’संस्कारभारती’ ची साथ , सदाचि पाठी आहे !

मज आता ना फिकीर, अर्धे आयु उलटले
पुर्वीचे दिन सगळे , आता सारे पालटले

आता जगतो मस्तीत , रोज रोज काढी चित्र
भेटीला या जीवा शिवा , प्रदर्शना आले मित्र,

हीच सारी करामत , मांडीली माझी तपस्या
आशिर्वाद द्या शुभेच्छा , असुद्या की अमावस्या

माझ्या मनी मनोगत, तुम्हा पुढे मांडतोय
दिन उगवला आज, तेच तुम्हा सांगतोय

सुरेश पेठे
२६मार्च०९

शोध मनाचा..आठ मार्च चा ! ( एक काव्यमय वॄत्तांत )

2009-03-10T23:16:00.000-07:00

शोधाला जमलॊ सारे, मनाचे पापुद्रे पाहू
पापुद्रे समुद्रावाणी, उकलण्या कैसे जाऊं ?.......१
..
गावी आला धबधबा, नावातंच दबदबा
ऐसपैस गं बसला, क्षणात वाहू लागला ........२
..
शब्द वेडा शब्दामाजी, ऐकू लागे एकेकाची
फैरी झडल्या झडल्या, पेश सर्वां कवितांची ......३
..
मिनीटे सेकंदाची गं, गणती कैसी करण्या
ओघ ओघा आवरेना, लागे कविता सजण्या! .......४
..
घडल्या क्षणांची पाने, लहरली रानोरानी
कविता कैसी स्फुरावी, सांगु लागली गं वाणी ........५
..
जीव आणिला कानात, वेचिता शब्दन शब्द
धुंदीत रंगले सारे, सामोरे ठाके प्रारब्ध ! .........६
..
पाहूणा न तो राहीला, आपुलकीची दे थाप
संपला तास अमुचा, चूप सारे आपोआप ! ........७
..
धार ही अमृताची, वाटलीही संपू नये
ट्रींग ट्रींग ट्रींग वाजे, वेळच गं संपून ये ! ..........८
..
सत्र दुजे, सज्ज सारे, ऐकूनि आधीचे,वारे
पिऊनि वेडे धुंदीत, फैर झडवी आवडे .........९
..
धावता धावता काटे, "वाढलीत" सारी ताटे
सगळे धुंद ऐकत, भुकेलाही झाले फाटे ! .........१०
..
काक लागे कोकलाला, एक झाले संपवाया
गप्पात भरली पोटे, सत्रास सज्ज तिसऱ्या ! ........११
..
अफलातुनि कल्पना, चार संचात वाटणी
कल्पना लढविल्यात, अलग त्यांची धाटणी .........१२
..
सुरूवात करीती गं, पुढे येऊनि संचात
उघडू लागले सारे, जे दडलेले मनात ! .........१३
..
मनाच्या मनी रंगले, उमलले संच चार
श्रोते आम्ही मंत्रमुग्ध, घड्याळ दाखवे चार !! .........१४
..
निरोपा जमले सारे, मनात एकच ध्यास
चिंतन मनन सार, चला करूया अभ्यास ! .............१५

सुरेश पेठे
१०मार्च०९

शोध मनाचा ! (भाग तीन )

2009-03-05T08:30:00.001-08:00

..
मनाचिया बातचीत
केली थोडी अकस्मात
मन नाहीच सोडीत
माझा पिच्छा, मन:शांत ! .... १
..
मन विटले पाहूनि
स्वप्ने अवघी विरली
हटली झांपडे सारी
आशा आकांक्षा नुरली .... २
..
जळमटे झटकली
लक्तरे झळकलीत
मनात जरी निराशा
घाली बाहेर वाळत ! .... ३
..
मनातले मनामध्ये
कधी येई ओठावर
कधी गळे नजरेत
घ्यावे समजून सार ! .... ४
..
माझ्या मना-मनातून
तुला करी आवाहन
तुज साठी अनुष्ठान
मी ते इथे आरंभले ..... ५
..
पाकळ्यांना उलगडू
मनातील अंतरंग
शोध घेऊ कण कण
उधळीत सप्त रंग ..... ६
..
येऊ पुन्हा एकत्रित
फड रंगवु मन- काव्या
झपाटून शोध घेऊं
आश्वासित संचिताचा ! .... ७
..
जीवा-शिवाची ही गांठ
आता मला हवी भेट
आता नको लपंडाव
खेळ पुरे भेट थेट ! ..... ८
..
तुझे अखंड चिंतन
तुला दिले आवंतण
मना शोध ओसंडून
येऊ दे मनी उधाण ! .... ९
..
..
सुरेश पेठे
०५मार्च०९

शोध मनाचा ! (भाग दोन )

2009-03-05T08:28:00.000-08:00

मनाच्या शोधा निघालो
शोधीत शोधीत आलो
पण गरज जननी
शोध शोधती अवनी ......... १
....
मन माझे भीर भीर
शोधू पाहे विषयाला
शब्दच त्वरेने येती
विशदा ह्या आशयाला .......२
....
चला पाहूया ना गाभा
आपल्यास सर्व मुभा
म्हणे पोचू अंतरंगा
साथ त्याची पांडुरंगा ....... ३
....
मन ठेवू तुझ्या पायी
सांभाळ रे तुझे ठायी
माझे मन तुझियात
उकलेले आंत आंत.......... ४
..
नवरसांचे आगर
ठाव अथांग सागर
षडरिपूंचे हे स्थान
येथून होय प्रस्थान ......... ५
..
मना सारखे कां होई
ना होई मनासारखे
कायहो सारखे सारखे
क्षणात होई पारखे ! ..........६
..
मन माझे अग्यम ते
आठ तारखेला शोधू
मनीच्या घालमेलीचा
मुहूर्त तेथेचि साधू ? ......७
..
माझ्या मनातले बोल
पोतडीत पडे खोल
उघडू पाहे राहूल
पोतडीतील माहोल ! .......८

..
सुरेश पेठे
०५मार्च०९

शोध मनाचा ! भाग एक

2009-02-23T01:25:00.000-08:00

कुणा घ्यावयाचा शोध
दडलेय काय मना ?
शोधून शोधता नाही
ठाव घेऊ मिळेचना !
..
हे काम त्या कुंभाराचे
तुडवी माती पायाने
मातीत मन घडवी
मातीचेच अवधाने !
..
ही तर त्याची किमया
ज्याने घडविली काया
बहुविध मनी रूपे
पिसारा पसरी छाया !
..
पिसा सारखे हलके
तरंगते मन वेडे
वेडेपणातूनच रे
सर्वां रूपडे आवडे !
..
ह्या माती मधून बीज
मनी पेरतो सदैव
त्याचेच ना आहे शेत
उगवितो रे सुदैव !!
..
एक बीजा पोटी तरू
होईल त्यांचे अर्णव
करता करविता तो
ठेव मनी रे जाणीव !
..
विषयाची चिंता त्याला
अल्प ना कमतरता
मनी वसलेले आहे
प्रकटते उगाळिता !!
..
शोध घेण्यास उतरा
अंमळ ह्या चिखलात
चकीत होऊन जाल
सांपडे मन-मनात

शोध कितीही घेतला
अपूर्णतेने शापिला
शोध जारी तरी ठेवा
प्रयत्ना त्यासी अर्पिला

..
सुरेश पेठे
२३फेब्रु०९

मिळाला एकच धडा

2009-02-17T01:05:00.000-08:00

आता न वाटे कुणाचा
जरासा ही राग लोभ
मनाची तयारी होय
पुर्वीसारखा न क्षोभ
..
कुणा धूप का घाला
कुणाची कराची पर्वा
कोणी कुणाचेही नाही
आपणच सर्वे सर्वा
..
जगी नित्य जन्म घेती
लाखो करोडोने जीव
पोसण्यास बसलाय
तो सदाचाच आजीव
..
पापपुण्यांची तो त्यांच्या
हिशोब सदा राखतो
काळजी उगा वहावी ?
शिल्लक किती ठेवितो
..
मनोमनी अपेक्षांचे
उगाच वाहतो ओझे
उगाच मनी ठेवितो
हे माझेच, ते ही माझे !
..
वाट लागे विश्वासाची
विश्वास कां ठेवायचा
घात पात घात पात
आकांत च करायचा !
..
जगावे ही मुक्तपणे
इथे यावे मुक्ततेने
सदा सर्वच समयी
रहावे विरक्ततेने
..
जगी येउनि आम्हासी
मिळाला एकच धडा
यायचे आणि जायचे
नागडा अन उघडा !

..
सुरेश पेठे
१७फेब्रु०९

प्रेम देऊ, प्रेम घेऊ करू बरसात

2009-02-17T01:03:00.000-08:00

उत्साह वयात नसतो , असतो तो मनात
मनाने रहा उत्साही , येईल सारे हातात !
..
इंद्रधनुची कमान, रंग त्यात सात
उधळुनिया रंग , करू सर्वांवर मात
..
रंग भंगले कां ? उत्साह संपतात !
हात सुटला कां ? घेतला जो हातात
..
रंगात रंगताना, तुझी असो साथ
मार्ग क्रमणे आहे, घेउन हाती हात
..
मार्गी कोण आले, गुंतले की कोणात ?
खुलली न असता, कलिका सुकतात ?
..
मार्गात थांबणे नाही, होई जरी रात
माघार नाही जराही, जरी होय आकांत
..
माहीत नाही सारे, उगा झुंजतात
या मिळून सारे, करूयात रुजुवात
..
घेऊ शपथ, ना बाहेर काही आंत
निर्धास्त होऊद्या आजची सांजवात
..
आजच्या दिवशी करूया एक बात
प्रेम देऊ, प्रेम घेऊ करू बरसात
..
सुरेश पेठे
१४फेब्रु०९

कागदी शिक्षा !

2009-02-11T22:45:00.000-08:00

कड्यावरून लोटली
भावमूलक अक्षरे
कोरडी की होती ओली ?
पसार महदंतरे !

ओलेत्या त्या भावनांना
कोरडी कागदी शिक्षा !
पुसली जरी गेलेली
कोण घालील भिक्षा

मातबरी ती शब्दांची
जपून ठेवा अक्षरांना ?
पायमल्ली हो जरीही
सांडून जाता भावना !!

सुरेश पेठे
१२फेब्रु०९

वाट पाहीन !

2009-02-10T04:44:00.000-08:00

म्हणतोस वाट पहा
आहे माझी ना तयारी
पाहीन तुझी वाट रे
मला हवी तुझी यारी !

भारलेली चेतना ही
तुझ्यामुळे माझ्या अंगी
साथ तुझी असतांना
काय कमी अंतरंगी

माझ्या मनी तुझी आंस
धरूनिया तुझी कास
उरलेला माझा काळ
तुझ्या संगे घेईं श्वास !

वाट पाहीन रे तुझी
अगदी अंतापर्यंत
तेव्हा तरी असशील
साद घालीत हांसत !!

सुरेश पेठे
१०फेब्रु०९

आसुसलेला जीव

2009-02-10T04:42:00.000-08:00

माझी आशा वेडी होती
मृगजळा मागे धांव
तहानलेला राहीला
आसुसलेला रे जीव

वेडी आशा वेडे मन
त्याची धांव कुंपणाशी
केला कितीही आकांत
तुजपाशी ना पोंचशी !

तुझ्या माझ्यात अंतर
कधी ते कमी होणार?
जीव होता लावलास
पाझर ना फुटणार ?

नको असा अंत पाहू
नाही राहीले रे त्राण
घे एकदाच जवळ
जाण्य़ापुर्वी हे रे प्राण !

सुरेश पेठे
०९फेब्रु०९

नको ओझे जाताना !

2009-01-25T22:01:00.000-08:00

नको ओझे जाताना !

आज त्या घटनेला महिना झाला असेल

कोण जाणे वर्ष ही उलटेल

पुढील वर्षे मोजली तरी जातील का ?

कोण्या एका क्षणी, कोणी एक भेटते, हृदयी बैसते !

काहीतरी फसते, हृदय रिकामे हॊते !

खरंच? हृदय रिकामे हॊते ....पोकळी करून......की घर करून ?

पोकळी कशाला म्हणतात?...... म्हणजे मोकळी जागा ?

कुठे असते ती पोकळी की मोकळी ? हृदयात......मनात ....?

तसं तर आयुष्य हीच एक मोठ्ठी पोकळी, एकदम आगळी !

काय काय भरले आहे त्यात ? काय रहाते काय जाते ?.....

भरते म्हणजे तरी काय ? वस्तू आहे दाखवायला ?

वेळ कुणाला बघायला? जो तो आपल्याच धुंदीत, बेहोषीत !....

कधीतरी ... होते भेटणे ! वाटते भरले सगळे जणूं !

माववायला नसे जागा एकही आता अणू- रेणू !

क्षण एक पुरे पण त्याला..... रिता व्हायला !

वेळ नसे विचार ही करण्या !

आता ?...

पण नाही ही तर ’ त्याची ’ योजना ! उगाचंच कशाला कमर वांकवायला ?

नको ओझे जाताना !

सुरेश पेठे

२६जाने०९

जवळलेस कशाला ?

2009-01-21T09:01:00.001-08:00

भेटावयाचे नव्हते ना ?
खुणावलेस कशाला?

बघायचे नव्हते ना?
नेत्रकटाक्ष कशाला ?

हसविण्या साठी मला
रडविलेस कशाला?

जिंकायचे होते तुला
हरविलेस कशाला ?

तोडायचे होते तुला
जवळलेस कशाला ?

सुरेश पेठे
२१ जानेवारी २००९

मित्रत्वाची ऐशीतैशी ( ऑर्कुटवरच्या )

2009-01-19T08:44:00.000-08:00

ऑर्कुट वरची तूं तरी खरी आहेस का गं ?
किती जरी घेतला शोध काढला होता मागं!
पोहोचूं का ठरल्या ठिकाणी? मला आता सांग
नाहीतर कोणी उगा, धरतील राग राग ! ..... ( १ )

कळले इथले सारे, एकूणच ना बेगडी
नातीगोतीं चा मामला एक्मेकां वर कडी
प्रोफाईल असते फक्त खोट्या माहीती साठी
कोणी करती कवतिक, म्हणे मित्रत्व जोडी ! ..... ( २ )

मित्रत्वाची ऐशीतैशी ते तरी खरे असशी ?
नातीगोतींचा गोतवळा काका ताई मावशी
नावां पासून साऱ्यांना वेगळाले घडविशी !
जो तो राहात असतो स्वत:लाच फसविशी ......... ( ३ )

"नात्यांची वीण घट्ट करुच नये.." अगदि
"कुठलच नात तितकसं जपुच नये.." कधी
कोणी तरी जेव्हा म्हटले, मनी ठसला हा मंत्र
एकदम पटला रे , कायम चा कानमंत्र ........ ( ४ )

सातासमुद्रा पल्याड बनला मित्र क्षणात
खरे ना ? आमचे होती तुकडे एका घणात !
कालपावेतो सगळे बागडले अंगणात
गैर-समजातून की हो झाली वाताहत ! ........ ( ५ )

( वरील चवथ्या कडव्यातील दोन ओळी सुप्रिया पाटिल च्या " मित्रत्व " ह्या कवितेतून घेत आहे.)

सुरेश पेठे
१९ जानेवारी २००९

संक्रांत महिमा

2009-01-18T02:47:00.000-08:00

संक्रांत म्हणजे सण, प्रेम वृध्दींगताचा

पूर्व संध्येस भ्रमनिरास झाला त्याचा !

स्निग्धता अति घसरण्यासच मदत करी

अति गूळाची गोडी, अगोड पणे साथ देई !

तिळा देत असता, तिळमात्र प्रेम नाही

गुळाचा चिकटपणा पण सुटतच नाही !

मनासारखे आजपावेतो कोणास मिळाले ?

नेमेचि येतसे संक्रांत, तो त्यां वर भाळे !

रूढी प्रिय मानव चिकटून त्यास राही

काळाचा महिमा, पण लक्षात कोण घेई ?

सुरेश पेठे

१४ जानेवारी २००९

मी कोण ? आहेस कसा ?

2009-01-18T02:02:00.000-08:00

स्वत:ला विचारले मी , मी कोण ? आहेस कसा ?

उत्तर नाहीच आले , ऐकल्या टाळ्या व हंश्या

मी तर बावळटसा , खिजगणतीत कसा ?

कुत्सितसे पाहूनच , पळला धूम ससा

सागराला विचारले , कुठे आहे रे किनारा ?

खळाळतच म्हणतो , तुम्ही प्रथम मला दिसा !

आकाशी सुध्दा नगण्य , शोधे अग्रगण्य NASA

विचारतॊ कोण तुम्हा , कुठे असा किवा नसा !

भिकारीही पळतोय , पाहून रिकामा खिसा

तुम्हा कुठे कशी जागा , कसे म्हणतील बसा ?

कोणासही काही नाही , तुम्ही रडा भेका रुसा

बळी तोच कान पिळी , नियम जगाचा असा

तू तर रे क:पदार्थ , कोपऱ्यातच ना बसा

मी निरोप घेण्या आलो , कोणा वेळ इवलासा ?

'तू' तरी यावेस ना ? तू ही घेतलास वसा !

उमटत नाही ठसा , त्यासी न्याय जगी खासा !!

सुरेश पेठे

३१ डिसेंबर २००८

हीच माझी सांगता रे !

2008-12-29T20:27:00.000-08:00

जात आहे मी अता रे
माग माझा काढता रे ?

पाउले टाकीत जातो
मार्ग माझा एकटा रे

रात्र नाही दीवसा रे
मी पहातो दीव्य तारे

घेउ द्या श्रमीत झालो
हीच माझी सांगता रे !

दिव्य दृष्टी लाभता ही
आसवांना ढाळता रे ?

एक गेला काय झाले
संपले का खुंटता रे ?

सुरेश पेठे

२९ डिसेंबर २००८

मी तुला जे सांगतॊ ते
काय त्याती कूटता रे ?

घ्या मजा या काव्यपक्ती
कां न त्याना लूटता रे ?

सुरेश पेठे

३० डिसेंबर २००८

सामावयाची

2008-12-27T18:22:00.000-08:00

( १ )

देवा तुझे रे अनंत उपकार
दिलास तू देहा सगुण आकार

दिलेस मजला तू सगे सोयरे
पाश अडकवुनि घेतले सारे

ज्यांच्या ज्यांच्या सवे झिजवली काया
उगाच वाटते जवळी असाया

ही पण माया ! मज तूच लावली
सुखात जावे हे दिवस म्हणुनी

जीव लावुनी घेतलेले होते रे
गळी लावले पाशांचे हारतुरे

पण तू आहेस आपमतलबी !
कावे असले येतात मज ध्यानी

काय साधसी अडकवुनि पाशा
कळले कावे सारे मज आताशा !

तट तट तुटतांना होती क्लेश
इच्छा जाण्याची, न राहो लवलेश

तजवीज तुझी आली माझ्या ध्यानी
इशारे लगेच उमगले मनी

तुझी संगत मज बहुमोलाची
आंस एक तुझ्यात सामावयाची

मी तर आहे रे तय्यार केव्हाचा
सांग पुढील मुक्काम करायचा ?

सुरेश पेठे

२८ डिसेंबर २००८

( २ )

मी निघालो मजला सामवायला
आलो इथे राम राम करायला

धन्य मज केले आपण जरी ही
निघावयास हवे आता तरी ही !

नसे राग लोभ, न काही जिव्हाळा
नुरे काही द्याया नुरला हवाला

नको पाश इथले जवळी आता
मार्गस्थ राहू द्या एकटा एकटा

केलेत बहुत प्रेम मजवरी
कसा होईन त्यासाठी उतराई

निघालो आता मजला सामवाया
आलो अखेरचा राम राम द्याया !

सुरेश पेठे

२८ डिसेंबर २००८

( ३ )

कविता कविताच असते
अर्थ नसतो त्यात दुसरा

का उगाच लावित बसता
का उगा कवीं वर घसरा ?

त्याच्या मनीचे ते सांगणे
मी मांडला फक्त पसारा!

आंस मनीची तीव्र दिसली
मागताहे म्हणून तो आसरा !

आपुल्या मनीच्या अर्थांना
चिकटवू नका, ते विसरा

सुरेश पेठे

२९ डिसेंबर २००८

( ४ )

विसरलात जे नको ते
मज धन्य धन्य केले
उपकार फेडणे अशक्य
न जन्मी या ते होणे !

आता मला तुम्ही हॊ
निरोप द्या अखेरचा
वाट ही नव्हेच माझी
चुकलाच, मार्ग भलता !

संपला रे इथला सर्ग
सापडला मज नवमार्ग
का घालवू काल व्यर्थ
पाहू द्या मज तो स्वर्ग !

जन्म इथला घालवलेला
स्मरणात नित्य ठेवीन
आठवांची सर्व पुष्पे
नित्य नित्य वाहीन !

सुरेश पेठे

३० डिसेंबर २००८

वाट पाहताना

2008-12-20T07:17:00.000-08:00

मी इकडे, तुझी वाट पाहताना
काय झाले तुज, वाट सापडेना ?

आठवते आभाळातून पडताना
गरजत चमकत येताना

आठवते खळाळत वाहताना
सागरी नि:शब्द तळमळताना

दिसतेस एकेक तारे मोजताना
हेलावते मन ज्योत तेवताना

अस्तीत्व तुझे अनवट ऐकताना
भिनतो श्वास गंध हुंगताना

दिवस रात चक्र फिरताना
विरहाची ज्चाला सोसताना

क्षण एक जाईना आठवताना
मी इकडे गं तुझी वाट पाहताना

सुरेश पेठे

२० डिसेंबर २००८

उत्तर

2008-12-17T09:31:00.000-08:00

प्रश्न तेथे उत्तर कायम
ह्ट्ट हवाच कशाला पण?
उगा कशाला उत्तर मांगा
मागितले की रांगाच रांगा !

नशीब नशीब हेच काय
दु:ख सोसाची संवय हाय !
पराभवाचा बसला फटका
हवी कशा त्यातून सुटका ?

जीवनाचं हे रहाटगाडगं
कोणी बुडतं कोणी तरतं
हंसतं कोणी , कोणी रडतं
स्वार होऊन,मजेत राहतं !

सारीच सुखे घेऊन उरी
दु:ख ठेवायचे पर दारी ?
सुख दु:खे असे समाने
ठेवीले अनंते समाधाने !!

सुरेश पेठे

१६ डिसेंबर २००८

शाश्वत

2008-12-11T17:28:00.000-08:00

शाश्वत प्रेमात हेचि एक सत्य जाण
त्रुटी नामक नसे, जगी काही प्रमाण !

अवगुंठुन येतो तोचि असे स्वभाव
वाचता येतील असे मनीचे भाव ?

व्यक्ती फुलुन येते अंतर मनात
आमचे प्रेम ठरते, लपले जे आत !

प्रेम बसते जे त्या अंतर मनावर
व्यक्ति व्यक्ति जरी होतात अनावर !

बसले ते बसले की बाकि सर्व गौण
दिसु लागति मग अवगुण तेच गुण !

समजून असा आहे अजून एक त्यात
ओळखा ते शाश्वत जगी सर्व म्हणतात !

होईल जेव्हा आपलेसे ती होय निष्ठा
करा त्या साठी प्रयत्नांची पराकाष्ठा

जगी दुजॆ आहे शाश्वत सांगा ?
काय भुललासी वरलिया अंगा !

सुरेश पेठे

१३ डिसेंबर २००८

चरणी शरण दुजे काही नाही !

2008-12-11T07:45:00.000-08:00

धीर आता मुळी धरवत नाही
अधीर मन हे आवरत नाही
मी कसे सावरू? सावरत नाही
लक्ष लक्षापाशी ठहरत नाही ....१

मनीचा पतंग लहरत नाही
मन तुजला रे विसरत नाही
आशेचा किरण झिरपत नाही
मनी चा विचार सरकत नाही ....२

मनाची कवडे उघडत नाही
मनाचे पांखरू विहरत नाही
मनातून सारे माझ्या जात नाही
मनाचा कोंडमारा संपत नाही ....३

जीवाची तडफड थांबत नाही
कुठली मिजास मिरवत नाही
तुझा पाठलाग करवत नाही
दर्शनाची आंस सोडवत नाही ....४

खोलीचा ठाव तुझ्या, लागत नाही
तरी हाती माझ्या गवसत नाही
ऋणानुबंध हे मोडवत नाही
चरणी शरण, दुजे काही नाही ! ....५

सुरेश पेठे

११ डिसेंबर २००८

भेट नाही जीवा शिवा

2008-12-03T03:11:00.000-08:00

मूर्तीमंत भिती उभी, मज समोर ठाकली
तूं तुझ्या अन माझ्यात, कां अशी रेघ आखली

संपले अद्वैत अपुले, कां उगाच वाटले
अनंत योजने दूर, मजसी इथे लोटले

वाढता वाढत आहे, ही आपल्यातली दरी
हीच एक भिती मज, काळीज जाळे अंतरी

होय भास नित्यनवा, जवळी माझ्या तूं उभा
भासच तो छळतो गं, दिपवीत दिव्य प्रभा

काय एकेकाची तर्‍हा, आनंद होय का तुवा ?
जीव जाय विरहाने, भेट नाही जीवा शिवा !

सुरेश पेठे

०३ डिसेंबर २००८

अस्वस्थता

2008-12-03T03:09:00.000-08:00

सुचतच नाही काही
बधीरता अंगी आली
नकळे कळून सारे
जाणीव मरून गेली

आकलनाच्या पल्याड
उघडेच ना कवाड
निसटून गेले सारे
अवचित हे घडले

कोणास काय विचारू ?
घरटी कुठे पांखरू
काय पाहू काय सांगू
आघात कसा विसरू

मन नाही थार्‍यावर
काय काय गवसले
होते ते ते हरवले
ठावुक मजसी नाही

मनाची अशी अवस्था
इथे सारी अस्वस्थता
ही तर त्याची व्यवस्था
हाच इथला शिरस्ता

मेघांनी नभ भरले
चमकत भिवविले
स्वच्छ अगदि दिसेना
मळभ दूर सरेना !!

सुरेश पेठे

०२ डिसेंबर २००८

गुंतवणुक !

2008-12-03T03:07:00.000-08:00

गुंतले हृदय माझे तुझियात

तूं गुंत ना , पूर्ण होईल जीवन

मी वाहते, ओढ रे तुझिया कडे

भरतीची लाटेत खळाळत ये १

मनाची चौकट पूर्ण रे भरली

असण्याने तुझिया भारावले मी

तूं सांडलेले क्षणा क्षणांचे कण

वेचिंत फिरते गुंफित घेऊन २

अस्पष्ट स्पर्शाची होताच चाहूल

भांबावले आठवाने क्षणभर

श्वासात राहू दे, मज वाटते रे

सामावून मज घेण्या, उशीर रे ? ३

सुरेश पेठे

१७ नोव्हेंबर २००८

मन उदास उदास

2008-11-06T22:00:00.000-08:00

शोधतेय मन माझे , कुठे न काही उमजे
आवरू कसे चित्ता जे , अवखळ ॥ १ ॥

अनंत यत्ने करून , मना धरी आवरून
आले सर्व अंधारून , सर्वगत ॥ २ ॥

चित्ती नुरला आधारा , नयनी अश्रुंच्या धारा
टांगीली ही असिधारा , शिरावर ॥ ३ ॥

अनुदिनी मज राहे , चित्ती चिंता निदिध्यासे
मजला नाही होत से , अनु-ग्रह ॥ ४ ॥

मन उदास उदास , पाहू तिकडे भकास
उरली एकच आंस , दर्शनाची ॥ ५ ॥

सुरेश पेठे

०७ नोव्हेंबर २००८

घर पांगुळले !

2008-11-06T21:58:00.000-08:00

मीच जागची न राहीले
घर माझे पांगुळले पांगुळले ! ॥

दिवस रात्र चक्र चालता
सूर्य चंद्र मार्ग आक्रमिता
अस्तीत्वच त्यांचे नकळे
ग्रहणांत क्षणी जग अंधारले

मीच जागची न राहीले
घर माझे पांगुळले पांगुळले ! ॥

जग रहाटी ची हीच घडी
तो आहे ना तिला बिघडी
आज मात्र घरी खिचडी !
घडले ते सर्व बिघडले

मीच जागची न राहीले
घर माझे पांगुळले पांगुळले ! ॥

सुरेश पेठे

१६ ऑक्टोबर २००८

" स्माईली " अस्मादिकांना छळी !!

2008-10-08T17:57:00.000-07:00

हल्ली आंतरजाल मध्ये स्माईली चे खूप प्रस्थ आहे ! कित्येकदा आधीच मूक भाषणांमधून त्याची मुक्त पणे पेरणी चाललेली असते. कदाचित काहींना ती आंतर्देशीय भाषा चांगली अवगत असावीही. पण आमच्या सारख्यां काहींची कुचंबणा, छळ होतो अशी माझी भावना झाली होती. बरेच दिवस विचार चालू असता निशानाथ माझ्या स्वप्नी आला अणि दृष्टांत च दिला .......

दृष्टांत की मज झाला, निशानाथ स्वप्नी आला । मनीच्या भावना ह्याच्या, गळी चांदण्याच्या माळा

मी आलो आलो म्हणत, अवनी अवतरला । दुडु दुडु जणू, लोकरी गुंडा घरंगळळा......! ...... ॥ १ ॥

समजावून घ्याहो, म्हणती 'स्माईली' मजला । गोल गोळा पिवळा, वेगळा, गुलाम आगळा !

टिंब रेषांची ओळख, फक्त पारख चेहरी । दिसतो नुसता चेहरा, न कळे तो .. तो कि .. ती ? .... ॥ २ ॥

अक्षर बनती शब्द, शब्दांना मिळती अर्थ । भाषेचे नाही बंधन जगतो मुक्त, विरक्त !

गालातच गाली हंसतो, कधी विरमतो ही । मिचकावून डोळे, गुपित तुमचे सांगतो !! .... ॥ ३ ॥

खदा खदा हंसतो, कधी विचकुनि बघतो । त्रासून चिडतो, तर कधी चिडून त्रासतो

चावतो जीभ, चाटी जीभल्या, दाखवी वाकुल्या ? । गंमती जमती सार्‍या माझ्या तच ना दिसल्या ? .... ॥ ४ ॥

गॉगल ह्याचे डोळी डाकूची भुषवी भूमिका । काढताच चष्मा डोळी, गोंधळ करी सर्वांचा

तुमच्या मनीचे भावभांडार रिते करतो. । तुमचीच ना सारी भावभावना दाखवितो .... ॥ ५ ॥

शब्दांच्या पलिकडे , राज्य जगावरी करीतो । अमावस्येला ही कधि, तोंड काळे ना करीतो

माझी ही आहे भाषा, करा आत्मसात थोडीशी । द्या संधी मजला, छळणूक ना समजा त्यांशी ...॥ ६॥

सुरेश पेठे

०७ ऑक्टोबर २००८

बळजबरी

2008-10-08T17:55:00.000-07:00

त्या प्रशान्त वेळी नदीच्या किनारी ,

निर्मनुष्य जागी बसलो जवळी

हलकी शी एक सर पावसाची

निकट येण्यास ती होती पुरेशी .... ॥ १ ॥

होते धुंद सगळे तूं ही बेधुंद

डोळ्यात तुझिया वाचला आनंद

मी त्यांत तितकीच रमून गेले

समीप तुझ्या हळूंच सरकले .... ॥ २ ॥

विश्वासले होते तेव्हा तुजवरी

ठसले होते चित्ती रूप निर्मोही

बेभान क्षणी तूं मजला चुंबिले

करकचून मिठीत सामावले ! .... ॥ ३ ॥

अवचित होती ही तुझी धिटाई

धिक्कारून तुज मी तेथून जाई

चिडले, उठले, रागाने बोलले

तिरस्कार मनात ठेवून गेले .... ॥ ४ ॥

अजुनि आठवे ती बळजबरी

अजून ही होते कावरीबावरी

ठेवून सुप्त हेतू तरी अंतरी

मज हवी तुझी ती बळजबरी .... ॥५ ॥

सुरेश पेठे

०६ ऑक्टोबर २००८

कवितेचे पांखरू

2008-10-08T17:54:00.001-07:00

मज काय झाले मजला कळेना

कवितेचे पांखरू जरा वळेना ॥

कित्येक दिवसांची गं तडफड

थांबली काय वाटते फडफड ॥

भुर्रकन उडाले कळलें नाही

घरट्यात येणे सांगीतले नाही ॥

घरटे गं रिकामे पांखराविना

उदासिनता मनी, कळी खुलेना ॥

किलबिल पांखराची की थांबली

निळ्याशार देहाची सृष्टी संपली ॥

किती डौलाने ऐटीत बसायचे

कवितेचे पांखरू ने रूसायचे ?

सुरेश पेठे

०४ ऑक्टोबर २००८

शीर्षक गीत

2008-10-08T17:53:00.000-07:00

राहूल अनिल आहेत चि 'दादा' , 'शीर्षक गीता' ने पुरा केला वादा ॥

हर्ष होई मज शीर्षक गीताने । गावां शिरोभागी शिरपेंच शोभे ॥ १॥

केली चैतालीने गीताची सुर्वात । मंजूळ स्वरांची होई लयलूट ॥

किती गोड सांगू काय त्यांचे सूर । बाळा-अनुराधा गायलॅ मधूर ॥ २ ॥

संगीताने केली शब्दाची संगत । शब्दांची गं गोडी वाढवी संगीत

ढोलके बांसरी सुंदर साथ । शिर्षक गीतात सगळ्यांचा हात ॥ ३ ॥

सगळ्यांची आता वेशी वर धाव । ' कवितांचे गाव ' वाढला गं भाव ॥

कवितांचे गाव कर्णोपकर्णी गं । जनात मनात भरली गं शीग ॥ ४ ॥

सुरेश पेठे

१८ सप्टेंबर २००८

दोन ढग !

2008-10-08T17:52:00.000-07:00

कथा ह्या वर्षीच्या, वर्षा ऋतु तली । सांगतो कथा ऐका लक्ष देऊनी ॥

नभी ढग दोन मदमस्त हत्ती । राखून ते होते आपुलीच मस्ती ॥

आपुल्या जगात ते मस्तीत होते । विहरत विहरत जात होते ॥

म्हणे एक त्यात मीच आहे मोठा । दुसरा कबूल नाही, मी का छोटा ? ॥

होते अजून ढग विखुरलेले । सगळेच तयांना विसरलेले ॥

जवळची दोघे अकस्मात आले । व्हावयाचे तेच आकाशी घडले ॥

सगळे कडून काजळून आले । दिसेना कोण आहेत आपुले ॥

घर्षण होताच आवाज जाहला । कडकडाट , लखलखाट झाला ॥

तांडव नृत्य अन थयथयाट । पृथ्वी वर हाहा:कार घबराट ॥

सपाटून वृष्टी, सगळेच कष्टी । न्हाऊनच निघाली संपूर्ण सॄष्टी ॥

दृष्टी पुढे सर्व अंधारून आले । नभीचे जलकुंभ रिते जहाले ॥

कोणी म्हणाले वादळ रे शमले । कालांतराने नभ निरभ्र झाले ॥

जल रूपे अवतरले ग धरित्री । झरझर सरिता वाहू लागली ॥

अन

मिळाला त्यातच एक अभियंता । मानितसे सर्वथा मनी महत्ता ॥

घालूनि बांध अडविला प्रवाह । दुभंगून गेला सगळा प्रवाह ॥

जनात त्याची होय वाह वाह ॥ हळहळले कोणी कथीले हाय ॥

दुसरी दिशा मिळाली प्रवाहाला । वेगळाले लागले वहावयाला ॥

कौतुक करी कोणी नव्या दिशांचे । पाप ते होतेच ना ताटातूटीचे ॥

वाहते जल हे उतारा कडेच । पारित वळणे उडया घेउनच ॥

किती अडथळे असुंदे तयांला । माहीत आहेच समस्त जलाला ॥

पुढे वाट एकच आहे तयांची । कालांतराने भेट होईल त्यांची ॥

विसावा पुढे नजीक घ्यावयाचा । संगम अटळ तळ रे सागराचा ॥

मार्ग अनेक पोहोचण्या साठी । मुक्काम एकच पायी जगजेठी ॥

सुरेश पेठे

१७ सप्टेंबर २००८

आरती " कवितांचे गावाची "

2008-10-08T17:49:00.000-07:00

आज सकाळी सकाळी कोठुनसा गजर कानी आला आणि आरतीचे स्वर कानी पडू लागले. हळूं हळूं स्वर स्पष्ट होउ लागले.तेव्हाच मनाचा पटलासमोर दृष्ये दिसू लागली. ' कवितांचा ' गाव स्पष्ट दिसू लागला. ते देवाचेच रूप होते. काय ती कांती अन काय ते तेज ! माझे तर डोळेच दिपले, आणि जेव्हा मी डोळे उघडले.... अहा हा हा .. त्या दर्शनाचा सोहळा म्या काय वर्णावा ........

मी ही आरती गाऊ लागलेलो होतो....................................

जय जय देवा कवितांच्या गावा , येथे येवोनि हरली भय चिंता

जय जय देवा कवितांच्या गावा , जय जय देवा कवितांच्या गावा ॥ धृ ॥

झळाळून आले कवितांचे गाव , डोळे दिपुनि गेले पहाता ध्यान

अवचीत ठाकले रूप सामोरी , भव्य दिव्य रूप आहे मनोहारी

सगुण निरगुण नकळे मजला , त्रिभुवना मध्ये आगळि किमया ॥ १ ॥

तुझ्या कडे येतांना तोडले पाश , तुझ्या मुळे झाले मोकळे आकाश

तहान भुकेचे झाले विस्मरण , आम्हा सर्वां भेटी आले परब्रह्म

वाटे झाले मम देहाचे सार्थक , मनी आता नको गोष्टी निरर्थक

भक्तांना लागे तुझा लळा वेल्हाळा , आहे गावा मध्ये कविंच्या माळा ! ॥ २ ॥

इथे येण्यासाठी कोणा न मज्जाव , कोणा नको विनवणी वा आर्जव

इथे नाही आषाढी अन कार्तिकी , बाराही महीने भक्त जन येती

भक्तांची कवने तुजसी वर्णिती , मी काय सांगावी नामाची महती

तुझ्यावर आम्ही ठेवली रे आशा , करणार नाही आमची निराशा ॥ ३ ॥

सुरेश पेठे

१३ सप्टेंबर २००८

इतिहास

2008-10-08T17:34:00.000-07:00

आजचे वर्तमान हा उद्याचा इतिहास
आत्ताच मांडा,होईल नाही तर विपर्यास !

इतिहास नेहेमी शोधून जमा करावा लागतो
जमा झालेलाच तर इतिहास असतो

इतिहास नुसताच घडलेले सांगत नाही
तर,न सांगीतलेलेच त्यात असते काही !

इतिहास शोधणारा हवा तितकाच निष्णात
नाही तर सारेच की हो जाईल मसणात

इतिहासाचे अर्धवट ज्ञान म्हण्जेच अज्ञान
सज्ञानाने उलगडेल कोड्यांचे विज्ञान

इतिहासाला असतात दोन बाजूं जरी
चांगले काय न वाईट ज्यांचे त्यांवरी !

इतिहासाचा लावावा ज्याचा त्याने अर्थ
होण्यास वेळ लागणार नाही अनर्थ

इतिहासाचा अभ्यास तौलनिक हवा
सांपडेल त्यातूनच अमौलीक ठेवा !!

सुरेश पेठे

११ सप्टेंबर २००८

मराठी अस्मिता

2008-10-08T17:22:00.000-07:00

तसा अमिताभ माझा कोणीच लागत नाही....
खरंच कोणीच लागत नाही....

पण सगळे म्हणतात तोच खरा
पण कोण कुठले?का सहन करावा नखरा?

मराठी माणसाने अस्मिताच विकली
नको त्या गोष्टींना मराठी भाळली

शिवाजी नंतर विझला स्वयंप्रकाश
नको ते ते जवळ केले आम्ही पाश

स्वत:चा अपमान, आम्हा सहन न होई
मराठीला आम्ही आपले मानतंच नाही

कोणीही यावे टपली मारूनि जावे
आमचेच चुकले! थोबाडीत मारुन घ्यावे

का केला होता आम्ही अट्टाहास
फुके मारिले ना 'हुतात्मे 'एकशेपाच

भाषावार प्रांत सगळ्यांनी भांडून घेतले
पण आपला तो आपला, दुसरे प्रान्त ही आपले !

बाकीचे चाखती , अन गाती भाषेची महती
आमचे ओरडणे तेव्हढे, फिरली आमची मती

खरं तर आम्ही बाळ, राज ना का आणा ?
जर आम्हीच जपला आपुला मराठी बाणा!

सुरेश पेठे

११ सप्टेंबर २००८

हवी एक शाळा

2008-10-08T17:20:00.000-07:00

कवितेच्या गांवी हवी एक शाळा

आम्हाला नं तिचा येई कंटाळा ॥

नेमा मावशीला मुख्याध्यापिका

हाती छडी मात्र देऊं च नका ॥

कवितेच्या गावी शाळा नावाजावी

दादा काका ताई इथे समजावी ॥

आम्ही इथे सारे आहो विद्यार्थी

बघा कुठे आहे आमची गती ? ॥

शिकवा आम्हाला ते रूपक यमक

स्वामीजी सांगा आम्हाला गमक ॥

र्‍ह्स्व दीर्घांची करू उजळणी

अनुप्रासांची होवूं द्या मांडणी ॥

कधी तरी हवी सुट्टी शाळेला

मला मात्र नेमा घंटा बडवायला! ॥

सुरेश पेठे

१० सप्टेंबर २००८

गेली राहून करावयाची कविता

2008-09-22T01:14:00.000-07:00

पहाटकाली गेलो हांसत

फुलाफुलांना धुंडित नाचत

भ्रमरामागुनि भ्रमता भ्रमता

गेली राहून करावयाची कविता ॥ १ ॥

तुझ्या संगती फिरलो कांठी

हात तुझ्या त्या माने भंवती

खळखळ, मंजूळ स्वरा ऐकता

गेली राहून करावयाची कविता ॥ २ ॥

रात्र अचानक उलटून जाता

दचकून गेलीस मुखी चुंबिता

चंद्र वरति हांसत होता

गेली राहून करावयाची कविता ॥ ३ ॥

सुरेश पेठे

०७ सप्टेंबर २००८

कशाची ग तूं बनलीस सांग ?

2008-09-22T01:04:00.000-07:00

शुभ्र कळ्या पाहता हंसताना

सांगतात तूं कुसुमाची ॥

वर्षा समयी चींब भिजलेली

नव्हे ना तूं जलराणी ॥

उडवित फडकावित पदर

होतेस गायब वायूसंगे ॥

जळि,स्थळि काष्टी, पाषाणी

वाटत राही तूं त्यांच्यावाणी ॥

प्रभात काळी पडती गाली

सांगती किरणे तूं सोन्याची ॥

पौर्णिमेची ती किरणे देती

ग्वाही तूं तर चांदीची

गाल चाविता सखे तु झे मी

सांगती ग तूं लोण्याची

मऊ लोण्याहून कांचन अंग

कशाची ग तूं बनलीस सांग ?

सुरेश पेठे

०७ सप्टेंबर २००८

विरह

2008-09-22T01:02:00.000-07:00

गोड विरहाहुनि , आणिक दुसरे ,

जगी नसे दुजे, आळवाया ॥ १ ॥

जगी हेंचि आहे, आठवणींचा खेळ

तोंचि एक मेळ, सत्यरूप ॥ २ ॥

हृदयी कोपर्‍यात, अखंड तिचा वास

विरहाची आंस, वाटतसे ॥ ३ ॥

गोड त्याचे रूप, गोड ती काया

सर्व ती किमया, विरहाने ॥ ४ ॥

मधुर ती स्मृति, अवीट ती मूर्ती

विरहातच तृप्ती, मज लाभे ॥ ५ ॥

तरी अंतकाळी, हीच भेट देवा

विरहाचा मेवा, द्यावा मज ॥ ६ ॥

सुरेश पेठे

०६ सप्टेंबर २००८

अशीच एक वर्षा !

2008-09-22T00:50:00.000-07:00

वर्षा काली .. वर्षा आली
मनी कोपरा बळकावून बसली
गाला वरची मोहक खळी
हांसत हंसतां उमले कळी

आली क्षणांत नूर पालटवित
हास्यांचा तो पूर खळाळत
दंत-पंक्ती होत्या चमकत
काय विलक्षण होय करामत

काय सांगू किमया आगळी
सांवळी, मोकळी गळी-साखळी
क्षणात केले मजला जवळी !
हुरहुर लावत गेली सायंकाळी !!

सुरेश पेठे

२६ ऑगस्ट २००८

वेड

2008-09-22T00:15:00.000-07:00

संग घडला वाटले पावले
तरी राहीली कसली हुरहूर
ओढ तुझी कायमची मजला
कां उठले मनात काहूर

दिलीस मजला अनंत दर्शने
आंस फिटेना पाहूं , प्रदर्शने
मजला आता ओढ, मुढा !
उगाच का पांघरतो, वेडा

सर्वस्व अर्पिले तुज्या ठायी
सोडव रे आता या समयी
पुरे ना आता माझी फरपट
येऊ दे मजशी तुज निकट

तूं च मनीची घालव तळ्मळ
पुरे तुझी हं आता खळ्खळ
साद घालते अखंड तुजला
मीलनानेच संपवशिल मजला

सुरेश पेठे

२६ ऑगस्ट २००८

मी उन्मळलो !

2008-08-20T05:23:00.001-07:00

सळसळ माझी तुम्ही ऐकली
होती छाया तुम्हावर धरली
पोचविले ' वर ',आता कुठली ?
कुठली छाया, कुठले गोकुळ ... १

फळाफुलांनी होतो बहरून
तो पर्यन्त जमली सेवा तत्पर
आले जेव्हा घाव घालण्या
क्षणात आली मजला भोवळ ... २

वृक्ष वेली म्हणे सोयरे
फुका तुकाने सांगीतले सारे
पहिला घाव पडला वर्मावर
क्षणात पडलो उन्मळून भूवर ... ३

माझी अडचण 'त्याला ' नव्हती
पण ती आहे तुम्हास भारी
चला बनुद्या सरपण तुमचे
होईन मी हो आभारी !! ... ४

सुरेश पेठे

१८ ऑगस्ट २००८

किती पाहू वाट ?

2008-08-20T05:21:00.000-07:00

युगायुगांची तुझी प्रतिक्षा
ठरलेली रे माझी कक्षा
मजला नुमजे वाट,
किती पाहू रे तुझी वाट .....१

भव्य दिव्य तुझी ती किर्ती
मला वाटते रे भीती
पाहीला तुझा तो थाट,
किती पाहू रे तुझी वाट .....२

साथ तुझी जन्मांतरीची
ताटकळण्याची शिक्षा कसची ?
कशी थोपवू उर्मींची लाट,
किती पाहू रे तुझी वाट ..... ३

जन्मभरीच्या श्वासांतूनही
कधी न चिंतिले तुजवाचोनि
सांग कधी येईल पहाट
किती पाहू रे तुझी वाट ..... ४

सुरेश पेठे

१५ ऑगस्ट २००८

मागणं लई नाही !

2008-08-20T05:20:00.001-07:00

मश्गुल होतो माझ्यात मी सदां
धुमकेतू सम अवतरली अनुराधा ..... १
सरले माझे कोषातील जिणे
तेव्हा कुठे कळे कसे उगवणे ..... २
पंचविशीतील संपली नवलाई
वाटते उगवली पहाट नवी ..... ३
बडबड धडपड पुन्हा नव्याने
चार बोबडे बोल ऐकविले प्रेमाने ..... ४
काव्यांजली ग माझी सखी
तुम्ही मायबाप पांचामुखी ..... ५
आपण दर्दी, गर्दीतून निवडून
बोल वाचले अर्थ समजावून ..... ६
मजसाठी केले समुद्रमंथन
कळली असतीलच स्पंदनं! ..... ७
तार छेडीता स्वर ये जुळोन
सच्चेपण दिसले ? स्वरास्वरातून ..... ८
तोच वदवितो बाल मुखातून
वाटे येती शब्द, उंच नभातून ..... ९
पिंड नसे काव्य हा जरी
काय लिहीले जमले कां तरी ? ..... १०
कधी धावतो यमकां मागून
गमकां चे जाय भान हरपून ..... ११
वृत्तांचा मज नसेच पत्ता
लेखणीच मी समजलो सत्ता ..... १२
अनुप्रासांची रंगत संगत
मजला वाटे त्यातचि गम्मत ..... १३
टिका टिप्पण्णी होऊं द्या तर
मजला कळतील माझे बेसूर ! ..... १४
सुंदर! अतिसुंदर! अन अप्रतीम !
छान! छान! उत्तम! उत्तमातित्तम ! ..... १५
अभिप्राय हे एकेकाक्षरातील
जपून द्या हो घात करतील ! ..... १६
बाळपणीची असेल उर्जा
आपण राखा माझा दर्जा ! ..... १७
बाळपणाचे पुरेच कौतुक
टिकाटिप्पण्णी पण नको सहेतुक ! .....१८
महिरपीं ची जरी नसली शोभा
अजुनन व्हावी पुरती शोभा! ..... १९
खडे बोल ऐकवि रे मजला
विनवितो म्हणूनि आहे भुकेला !! ..... २०

सुरेश पेठे

१४ ऑगस्ट २००८

थेंब

2008-08-20T05:13:00.000-07:00

भिजत जात पावसात थबकत न्याहाळीत
वेध जणू येत घेत लपले तव पानापानात

कुठे रमत कधी गमत थेंब येती ओथंबत
सहज पणे केले ना, हरीत विश्व पादाक्रांत

कधी कधी सुर्याच्या किरणात नहात
जणू बसविले हे हिरे पांचू कोंदणात

थेंबांची बघून रांग सांगते ही सुस्नात
काय सांगू ? थांबले रे तुझी वाट बघत !

सुरेश पेठे

१३ ऑगस्ट २००८

मेघा बरसे !!

2008-08-20T04:04:00.001-07:00

तरसतात रे अमुचे डोळे लागती उंच आकाशी
काळाकुट्ट मेघ भिववितो.. तूंच त्यांतूनि हंसशी

नदी नाल्यांचे पाणी आटले
नयनीं अमुच्या आसूं दाटले

खट्याळपणा तुझा , कुठे कुठे लपून बैसशी
शोधून थकले मी रे , किती अंत माझा पाहशी ?

नुरले श्वास , नुरली आशा
तुजवर राहीला न भंरवसा

अन.........................

मेघ:शाम बरसला दारी , असाच तू बरसतचि रहा
तुझ्या किर्तीचा डंका आम्हा उच्चरवाने ऐकवतचि रहा

खरंच तूं दारी आलास
अन दिलासा दीलास

आता नको घाई परतण्याची, थोडे थोडे थबकुन जा
तुझे सुन्दर शामल रूप, चित्ती अमुच्या ठसवीत रहा

नदी नाले भरभरूनि वाहू दे
सागराशी त्यांची गांठ पडू दे

पुढच्या वर्षी ठरल्यावेळी, विसर न पाडत येशील ना ?
गर्जत गर्जत चमकावित नभ, धड धड धड धड पडशील ना ?

सुरेश पेठे

११ ऑगस्ट २००८

थारोळं !

2008-08-20T03:55:00.000-07:00

श्रावणातली गम्मत अगळी
काय सांगू ती तुज सगळी

नभी ढगांची मांदीयाळी
पाऊस पडून गेलेला अवेळी

पानंनपान सज्ज करून आंघोळी
झाडे ओली माती ओली

अन पक्षांची ऐकोन आरोळी
क्षण भर मी गं बावरली

एव्हढ्यात नजर भिरभिरली
रस्तो रस्ती सांचली थारोळी !

प्रतिबिम्बित सारे वसति
प्रतिसृष्टी मज तिथं दिसली

उसळोनि आले की गं वरती
ब्रह्मांडच घेतले गं मी ओटी !!

सुरेश पेठे

०६ ऑगस्ट २००८

गिराण सुटेल ?

2008-08-20T03:43:00.000-07:00

सुटेल कां हो गिराण अमुचे सुटेल कां हो गिराण.........धृ

तुझे बरे रे आदित्या, येत्या जात्या असते गिराण
तरीही सुटते घटका भराने, परि अमुचे शिरकाण

आर्त स्वराने केली ओरड
घशास पडली कि रे कोरड
सदानकदाची असे रडा-रड

वर्षों वर्षे पिडित आम्ही, कुडित घेऊनि प्राण
सुटेल कां हो गिराण अमुचे सुटेल कां हो गिराण.........१

उध्दाराच्या हांका ऐकत, उसने आणले जरी उधाण
वर्षे सरली, युगे लोटलि हृदयी वसले पंच:प्राण

वडवानल हा असतो पोटी
विधाने कसली कसली ओठी
न कळे आहे कशास साठी ?

माणुसकीचे नाही दर्शन, कशास हवे ते संविधान
सुटेल कां हो गिराण अमुचे सुटेल कां हो गिराण.........२

सुरेश पे्ठे

०३ ऑगस्ट २००८